آزمایش کمک فنر

آزمایش کمک فنر

هنوز هم دارندگان خودرو از آزمایش تجربی کمک فنر – یعنی نوسان دادن خودرو در جهت عمودی با دست- برای ارزیابی وضعیت سیستم تعلیق و آزمایش کمک فنر استفاده می کنند. این شیوه آزمایش را خودرو سازان و تولید کنندگان کمک فنر صریحاً رد می کنند و برای آن دلایل زیادی دارند.

با نوسان دادن خودرو با دست نمی توان به سرعتهای زیاد دست یافت. واکنش به سرعت های زیاد که برای ایمنی حرکت مهم است،‌ در اینجا آزمایش نمی شود. علاوه بر آن به دلیل وجود اصطکاک درونی در سیستم تعلیق خودرو ، نتایج به دست آمده چندان قابل اعتماد نیست یا حتی می توانداشتباه باشد.

پس ازکارکرد زیاد خودرو ،‌مفاصل راهنمای تعلیق به سختی قادر به حرکت هستند،‌زیرا مقدار اصطکاک درونی موجود نسبتاً زیاد می شود در این صورت اگر کمک فنر به طورموثر عمل نکند، اصطکاک درونی سیستم برای میرا کردن نوسانات و ارتعاشات در فرکانس کم کافی است.

از طرف دیگر ،‌اگر خودرویی را که مفاصل تعلیق روان و کمک فنری با اصطکاک درونی اندک دارد،‌در سرعت کم ،‌بیازمایند. احساس می کنند که خودرو به شدت به نوسان در می آید ( حتی هنگامی که کمک فنر به خوبی عمل می کند.) دستگاه آزمایش ارتعاشی که شرکت بوگه طراحی و تولید کرده است،‌آزمایش صحیح کمک فنر را میسر می کند در این دستگاه هر دو محور در جهت عمودی و درحالت بحرانی به نوسان در می آیند . هنگام عبور از حالت بحرانی ،‌ فرکانس تشدید و دامنه بیشینه سیستم تعلیق را با واحد میلیمتر اندازه گیری می کنند. این مقادیر را با حد مجازی که سازنده خودرو تعیین کرده است،‌مقایسه می کنند.

مشکلات دستگاه آزمایش ارتعاش عبارتند از:

 علاوه بر میرایی کمک فنر، اصطکاک مکانیزم سیستم تعلیق (بوشهای راهنما و مفاصل گویی) نیز در نتایج به دست آمده دخیل هستند. اگر مقدار اصطکاک زیاد باشد به اشتباه چنین نتیجه گیری می شود که کمک فنر کارآیی لازم را دارد.
به دلیل محدودیت فرکانس دستگاه سنجش ارتعاش ، کارایی کمک فنر را فقط در محدوده باریک سرعت می آزماید. از این رو با این نتایج نمی توان کارایی کمک فنر را در محدوده کاری واقعی ارزیابی کرد.

Related posts

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *