آموزش رانندگی حرفه ای (قسمت پنجم)

آموزش رانندگی حرفه ای (قسمت پنجم)

در این قسمت، به یکی از پرکاربرد‌ ترین تکنیکهای اتومبیلرانی می‌رسیم.

برای انجام تکنیکHeel-Toe Down shifting باید در یک زمان با دست چپ فرمان، با دست راست دنده، با پای چپ کلاچ و با پای راست هر دو پدال گاز و ترمز را کنترل کنید!
عادت کردن به این کار قدری زمان‌بر و نیازمند تمرینات متناوب در طول رانندگی است. در ابتدا باید تمرکز زیادی داشته باشید چون شما در یک زمان با تمام کنترل کننده‌های ماشین کار می‌کنید، به علاوه اینکه باید حساسیت خود را به چسبندگی لاستیک‌ها در زمان ترمز گیری معطوف کنید، نقاط کلیدی پیست را نگاه کنید( در این باره به تفضیل صحبت خواهیم کرد) و شاید هم بدتر از همه اینها، در هنگام مسابقه، باید توجه مراقب ازدحام خودروهای رقیب در سر پیچ‌ها باشید. به هر حال بعد از حدود فقط دو هفته تمرین، این توانایی را پیدا خواهید کرد و کمی بعد، دیگر هیچ احتیاجی به تمرکز بر روی دست‌ها و پاها نیست و می توانید تمام توجه خود را به مسیر مسابقه معطوف کنید.


در رانندگی شهری،‌ زمانی که به یک پیچ می رسید، قبل از ورود به پیچ ترمز کره‌اید، بعد از عبور از پیچ و زمانی که خودرو در مسیر مستقیم قرار گرفت دنده را در حالت سنگینتری قرار می دهید و به مسیر خود ادامه می دهید. هیچ مشکلی در این حالت وجود ندارد اما برای پیست، بسیار کند است.


برای رانندگی در ریس، زمانی که بین گاز دادن و ترمز کردن تلف می‌شود باید تا حد ممکن کم باشد. شما در حال مسابقه هستید! شما نمی‌خواهید زمان را در هنگام تغییر پا روی پدال‌ها از دست بدهید. (هر چند که این زمان کسری از ثانیه باشد) بنابراین:
قبل از رسیدن به پیچ، پای راست را از روی گاز برداشته و پدال ترمز را می‌فشارید. برای صرفه‌جویی در زمان باید قبل از اتمام زمان ترمز گیری، دنده را در حالت مناسب قرار داده باشید تا زمانی که ترمز گیری تمام شد و خواستید از پدال گاز استفاده کنید، برای تعویض دنده زمان از دست ندهید. برای معکوس کردن دنده پای چپ با کلاچ و دست راست با دنده کار می کند. اما چون ترمز کرده‌اید و سرعت شما کم می‌شود، افت دور موتور خواهید داشت. حال اگر شما با داشتن افت دور موتور دنده را معکوس کرده و کلاچ را رها کنید، موتور مانند ترمزی قوی عمل خواهد کرد و یک تکان ناگهانی را مشاهده خواهید کرد و اگر از حداکثر توانایی خودرو در ترمز کردن استفاده کنید ( که در مسابقه باید اینطور باشد) چسبندگی لاستیک ‌و در نتیجه کنترل خودرو را از دست خواهید داد. ( مگر اینکه کلاچ را خیلی آهسته رها کنید که در اینصورت خیلی زود کلاچ داغ خواهد کرد و زمان زیادی را از دست خواهید داد.)


برای جلوگیری از این موضوع( شوک ناگهانی و از دست دادن کنترل) قبل از رها کردن کلاچ دور موتور باید تا حد لازم بالا برود. تنها راه این کار این است که از فاصله کم بین ترمز و گاز استفاده کنیم و با همان پای چپ( که بر روی ترمز قرار دارد) پدال گاز را فشار داده و دور موتور را بالاتر ببریم. برای این کار ۱پا را کمی چرخانده و با پاشنه پای راست برای یک لحظه به پدال گاز فشار وارد کنید تا دور موتور تا حد لازم بالا برود. در این حالت همچنان کلاج را فشرده و با قسمت بالای پای راست عمل ترمزگیری بدون وقفه انجام می‌پذیرد. مقدار لازم برای بالا بردن دور موتور و زمان آنرا به تدریج و در طول زمان خواهید فهمید. فراموش نکنید در زمان رها کردن کلاچ باید فشار رئی ترمز کم شود و در ضمن باید عمل ترمز گیری را قبل از ورود به پیچ و عمل معکوس کردن دنده را قبل از اتمام ترمزگیری انجام داده باشید.
دوباره به طور خلاصه به آنچه باید انجام دهیم می پردازیم:

• پای راست از روی پدال گاز برداشته می‌شود و پدال ترمز را می‌فشارد.
• قبل از اتمام ترمزگیری با پای چپ کلاچ ‌می‌گیریم.
• با دست راست دنده را در حالت سنگین‌تر قرار می‌دهیم.( دست چپ باید روی فرمان باشد)
• پای راست همچنان روی ترمز قرار دارد، فشار روی ترمز مقداری کمتر می شود و با چرخاندن پا، پاشنه پا روی پدال گاز قرار می‌گیرد.
• پاشنه پای راست فشار سریعی به گاز وارد می کند تا دور موتور را بالا ببرد. ( نوک پا هنوز بر روی ترمز قرار دارد.)
• پای چپ از روی کلاچ و پاشنه پای راست از روی گاز برداشته می‌شود.
• ترمزگیری تمام شده و وارد پیچ می شوید …
تمام این اعمال در نیمی از ثانیه باید صورت گیرند! پس برای انجام درست این تکنیک نیاز به تمرین زیادی حس می‌شود. در ضمن فراموش نکنید انجام این تکنیک برای خودروهای معمولی با گیربکس سنکرونیزه توصیه می شود، نه گیربکس‌های مخصوص مسابقه ( که سنکرونیزه نیستند و علاوه بر کارهای فوق، چند مورد دیگر هم باید انجام گیرد که توضیح آنها طولانی و خارج از بحث ماست)

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *