تاریخچه فولکس

تاریخچه فولکس

برای مدتها فولکس قورباغه ای اتومبیل شخصی بسیاری از افسران عالی رتبه آلمانی بود. تاریخچه فولکس بیتل (beetle به معنای سوسک که در آلمانی به آن Kaefer گفته می شود) یا به قول ایرانی ها فولکس قورباغه ای به قبل از جنگ جهانی دوم در آلمان برمی گردد. آن هنگام که فردیناند پورشه (Ferdinand Porsche) در این فکر بود تا به تولید انبوه اتومبیلی بپردازد که قشر متوسط آلمان هم بتوانند آن را خریداری کنند.او فکرش را با آدولف هیتلر (Adolf Hitler)، جوانی که حتی رانندگی کردن نمی دانست ولی از علاقمندان جدی اتومبیل بود در میان گذاشت. هیتلر از مدت ها قبل – سال ۱۹۲۳ – با خواندن زندگینامه هنری فورد (Henry Ford) در زندان به شدت تحت تاثیر او و تولیدات شرکت فورد بود.

فردیناند پورشه پیش از این روی یک سری اتومبیل کوچک کار کرده بود. هدف او از اینکار آزمایش قطعاتی بود که قرار است بعد ها در اتومبیل مورد علاقه اش بکار برده شود. یک نمونه ساخته شده از این اتومبیل ها مدل ۳۲ NSU در سال ۱۹۳۴ بود که چهار سیلندر داشت و موتورش در قسمت عقب ماشین بود و تا حدودی شبیه فولکس قورباغه ای امروزی کار می کرد.فوریه سال ۱۹۳۳ هیتلر صدر اعظم آلمان شد و در نمایشگاه اتومبیل برلین تصمیم خود را برای تولید ماشین در آلمان اعلام کرد. یک سال بعد در نمایشگاهی توضیح داد که دولتش از تولید یک اتومبیل مردمی حمایت خواهد کرد.تحت تاثیر قابلیت های طراحی پورشه،هیتلرطراحی اولیه اتومبیل مورد نظر خود را به او داد، هدف آن بود که اتومبیل بتواند دو بزرگسال و سه کودک را با سرعت شصت کیلومتر در ساعت و با مصرفی در حدود ۳۳ مایل بر گالن حمل کند. قیمت این ماشین نباید بیش از قیمت یک موتور سیکلت، یعنی حدود ۱۰۰۰ مارک (Reichmark) در می آمد.پورشه مطمئن نبود که قیمت تمام شده این ماشین را بتوان واقعا تا این اندازه پایین آورد، اما به هر حال این پروژه را قبول کرد. نام این پروژه مدل ۶۰ بود و به دلیل محدودیت زمانی در ساخت آن از همان اجزاء و طراحی NSU استفاده شد.

هیتلر به هنگام بازدید از کارخانه KdF-Stadt اواخر ۱۹۳۵ اولین نمونه ساخته شده از این ماشین در دو مدل V۱ و V۲ – که کروکی بود و سقفی قابل باز و بسته شدن داشت – در خیابانها مشاهده می شد. بدنه آنها متشکل از آلومینیومی بود که روی چوب پرس شده بود. اما در سال ۱۹۳۶ بدنه استیل و یک موتور با حجم ۹۸۴ سی سی و قدرت ۲۲ اسب بخار که حداکثر سرعت آن ۶۵ مایل بر ساعت بود جایگزین بدنه و موتور مدلهای قبلی شد.مدل ۳۰ ، نمونه ساخته شده بعدی بود که توسط دیملر بنز (Daimler-Benz) ساخته شد. هر چند او معتقد بود شهرت و اعتبار نامش با ساخت چنین ماشین ارزان قیمتی ممکن است به خطر بیفتد و به همین دلیل برای ساخت آن خیلی مشتاق نبود.

ماشین ساخته شده توسط دیملر بنز در سربازخانه های نیروهای SS در نزدیکی شهر اشتودگارت (Stuttgart) تست شد و حدود ۲۰۰ سرباز با آن رانندگی کردند، تا زمانی که تمام اشکالات داخلی آن رفع شد. در این مدت پورشه به منظور آشنایی با روش های جدیدی که در ساخت ماشین استفاده می شد به آمریکا رفت و تعدادی از مهندسان مهاجر آلمانی را که در کارخانه های آمریکایی کار می کردند، استخدام کرد. در سال ۱۹۳۷ از کارخانه اصلی که درشهر اشتودگارت بود درخواست شد تا تعداد سی عدد اتومبیل برای ارسال به فستیوال ها و نمایشگاه های مختلف بسازد. آنها می خواستند از این طریق توجه عموم مردم آلمان برای خرید این ماشین را جلب کند. هیتلر همچنین یک طرح پس انداز به مردم ارائه کرد، در این طرح عموم مردم می توانستند تمبر جمع کنند و به جای پول ماشین به دولت بدهند.

در ماه مه ،۱۹۳۸ در مراسم جشنی با حضور جمعیتی هفتاد هزارنفری از مردم و ۱۵۰ خبرنگار، هیتلر کارخانه جدید ساخت این ماشین را افتتاح کرد. او اعلام کرد که مدل این ماشین بنام صKdF-Wagen یاagen Strength through joy است. شهری که کارخانه این اتومبیل در آن واقع بود به حمایت از کارخانه، کی دی اف اشتاد (KdF-Stadt) نام گرفت. تولید این کارخانه از سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد، همان ماهی که جنگ جهانی دوم آغاز شد و هیچ یک از هزاران نفری که تمبر جمع آوری کرده بودند صاحب ماشین نشدند.مدل سال ۱۹۴۹ کمپانی Kamrmann در زمان جنگ، KdF-Wagen تبدیل به وسیله نقلیه نظامی شد و Kubelwagen (کوبل واگن) نام گرفت که یک ماشین تست شده با بدنه ای بسیار محکم بود و بعدها موتور آن برای استفاده در ماشین های دیگر توسعه داده شد. در سال ،۱۹۴۲Kubelwagenبا Schwimmwagen که یک وسیله نقلیه چهار چرخ بود که هم در خشکی و هم در آب حرکت می کرد، ادغام شد.

در سال ۱۹۴۳ بیش از دوازده هزار نفر از زندانیان در این کارخانه کار می کردند که در آن زمان تقریبا کارش تعمیر هواپیما بود. پس از آن نیز در این کارخانه تا پایان جنگ بمب های دور برد ساخته می شد که سرانجام توسط نیروهای آمریکایی تخریب شد. بالاخره جنگ به پایان رسید و در سال ۱۹۴۵ هیتلر خودکشی کرد. آلمان به چند بخش تقسیم شد و کارخانه KdF در بخشی که تحت کنترل انگلیس ها بود قرار گرفت. کارخانه مذکور، به منظور حمل و نقل نیروهای اشغالی شروع به ساخت مجدد فولکس قورباغه ای (beetle) کرد. نام شهری که کارخانه در آن قرار داشت به ولفزبورگ (Wolfsburg) و نام کارخانه بهWolfsburg Motor Works تبدیل شد.تا سال ۱۹۴۶ فقط از قطعات قابل دسترس و موجود در انبار برای ساخت ماشین ها استفاده می شد. پس از آن به تدریج تولیدات کارخانه به هزار عدد در ماه رسید.

در این سال دو مدل مخصوص ماشین ساخته شد که یکی از آنها Radclyffe بود، ماشینی دو نفره برای رفت و آمد کلنل Charles Radclyffe در تابستان ۱۹۴۶ و دیگری ماشینی چهار نفره بود که برای رفت و آمد شخصی Ivan Hirst استفاده می شد.انواع مدل کارخانه Hebmuller در سال ۱۹۴۹ در سال ۱۹۴۸ بعد ازاینکه هینز نوردهوف (Heinz Nordhoff) به عنوان مدیر کمپانی فولکس واگن منصوب شد، تصمیم گرفت کمپانی را توسعه دهد و در این راستا دو کارخانه برای تولید نمونه هایی با سقف متحرک (کروکی) فولکس قورباغه ای در نظر گرفته شدند.

یکی از آنها کارمان (Karmann) برای ساخت نمونه چهار نفره و هبمولر (Hebmuller) برای نمونه های دو نفره در نظر گرفته شد. کاپوت و پنجره ها در هر دو یک شکل بودند و مدل های ساخته شده توسط فولکس واگن تست و تایید می شد.تا آخر سال ۱۹۴۹ تعداد ۳۵۸ نمونه کروک دار دو نفره و ۳۶۴ نمونه چهار نفره ساخته شده بود. در۲۳ جولای همان سال کارخانه Hebmuller دچار حریق شد، با وجود خسارات بسیار پس از چهار هفته به کمک کارگران، مجددا شروع به کار کرد. اما خط تولید کند پیش می رفت بطوریکه در سال ۱۹۵۰ فقط ۳۱۹ اتومبیل ساخته شد در حالیکه درهمان زمان تعداد تولیدات Karmann به ۲۶۷۹ رسیده بود.

سرانجام در سال ۱۹۵۲ خط تولید آن به کارخانه Karmann منتقل شد. فولکس واگن ادعای فروش ۶۹۶ مدل Hebmuller از ۷۵۰ ماشین تولید شده را کرد. کارخانه Wolfsburg تا سال ۱۹۷۸ به تولید خود ادامه داد. در سال ۱۹۷۱ با ساخت Super Beetle تغییر بزرگی بوجود آمد (از انواع قدیمی که هم اکنون در برخی شهر های ایران هم مشاهده می شود). در این مدل جدید جای باک بنزین و لاستیک زاپاس عوض شده بود، پس از آن مدل ۱۳۰۲S از Super Beetle که دارای موتور ۱۶۰۰ سی سی و قدرت ۵۰ اسب بخار بود نیز به بازار آمد.

در ۱۷ فوریه ،۱۹۷۲ بالاخره فولکس قورباغه ای از مدل T کمپانی فورد که عنوان محبوب ترین اتومبیل را بخود اختصاص داده بود، پیشی گرفت. آخرین تولیدات آلمانی این ماشین در ژانویه سال ۱۹۷۸ بود. پس از آن در پوابلای (Puebla) مکزیک در کارخانه ای که در سال ۱۹۵۴ ساخته شده بود، تولید آن ادامه پیدا کرد. در ماه مه سال ۱۹۸۱ تعداد بیست میلیون beetle در مکزیک ساخته شد و برای فروش به اروپا صادر شد.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *